http://www.logopaedia.gr Επικοινωνηστε: (+30.) 210 2110582 | logopaediavoice@gmail.com

Ανακοινώσεις

18 Σεπτεμβρίου, 2017 | Γενικού Τύπου

Το σχολείο και η σωστή διαχείριση του χρόνου


Τα απογεύματα στο σπίτι πολλές φορές είναι γεμάτα εντάσεις, το κεντρικό αίτιο τον οποίον είναι πολλές φορές η διεκπεραίωση τον εργασιών και της μελέτης τον παιδιών για το σχολείο. Με διάφορους τρόπους προσπαθούν οι γονείς να παρακινήσουν τα παιδιά τους να ξεκινήσουν τις εργασίες τους. Οι πιο συνηθισμένοι τρόποι είναι η επιβράβευση, «μετά θα παίξεις, θα δεις τηλεόραση» κλπ. και η τιμωρία, «αλλιώς θα κλείσω τον υπολογιστή». Μένει όμως το ερωτηματικό αν αυτός είναι ο καλύτερος και ο μοναδικός τρόπος να χειριστούν οι γονείς αυτό το θέμα.

Δεν θα έπρεπε τα παιδιά να μάθουν να κάνουν κατανομή του χρόνου τους με σωστά κριτήρια και μετά από κάποια επεξεργασία, για να μάθουν αργότερα σαν έφηβοι και  ενήλικες να διαχειρίζονται σωστά το χρόνο τους;

Το σχολείο είναι η πρώτη ευκαιρία εξάσκησης για την σωστή διαχείριση του χρόνου.

Στο σχολείο έρχονται για πρώτη φορά συνήθως, αντιμέτωποι με υποχρεώσεις, απαιτήσεις και εργασίες.

Τα παιδιά που μεγαλώνουν σε μεγάλες οικογένειες, είναι προνομιούχα γιατί τους έχουν ήδη ανατεθεί μικρές δουλειές στην οικογένεια και γνωρίζουν ήδη ότι συγκεκριμένες δουλειές πρέπει να τακτοποιηθούν σε ένα συγκεκριμένο χρόνο.

Όμως, σε πολλές οικογένειες κάθε απόγευμα παίζεται μια μικρή και ψυχοφθόρα τραγωδία μέχρι την ώρα που το παιδί τελειώνει τα μαθήματά του. Μόνο λίγα παιδιά παίρνουν από μόνα τους την πρωτοβουλία  μετά από ένα, μέσα σε λογικά πλαίσια,  μεσημεριανό διάλειμμα, και κάθονται να γράφουν τα μαθήματά τους με σκοπό να τα τελειώσουν γρήγορα και να έχουν μετά ελεύθερο χρόνο.

Οι γονείς, συνήθως η μητέρα, νοιώθουν ιδιαίτερη ανακούφιση όταν μπορούν να απαλλαχτούν από αυτήν την κουραστική υποχρέωση. Τα ολοήμερα σχολεία ή κάποια άλλη βοήθεια σε ιδιωτικό επίπεδο συμβάλλουν σε αυτό.

Πολύ συχνά το παιδί έχει ένα εβδομαδιαίο πρόγραμμα υπερβολικά φορτωμένο: μπαλέτο, αθλητισμός, μουσική, αγγλικά, δεύτερη ξένη γλώσσα κλπ.( η μαμά πρέπει να θυμάται το πρόγραμμα του παιδιού αφού συχνά παίζει το ρόλο του οδηγού)

Το ζητούμενο όμως, είναι τα νέα άτομα να αρχίζουν σιγά σιγά να αποκτήσουν την αίσθηση του χρόνου μαθαίνοντας ότι αυτό είναι ένα πολύτιμο αγαθό με το οποίο μπορεί κανείς να κάνει πολλά πράγματα. Σταδιακά θα είναι σε θέση να μάθουν πώς να ελέγχουν και να προγραμματίσουν σωστά το χρόνο τους και όχι να τους ελέγχει αυτό.

Εδώ θα δώσουμε μερικές συμβουλές και ερωτήσεις για να καταλάβουν και να συνειδητοποιήσουν τα παιδιά πώς να χειριστούν το χρόνο και πώς να αποκτήσουν περισσότερο χρόνο για να κάνουν αυτό που τους ευχαριστεί (πράγμα που έχει μεγάλη σημασία):παιχνίδι, συναντήσεις με φίλους, αθλητισμός, κλπ.)

Οι γονείς μπορούν να παροτρύνουν τα παιδιά, με παιχνιδιάρικο τρόπο πάντα, να κρατάνε ημερολόγιο για μια εβδομάδα και να παρατηρούν πόσος χρόνος καταναλώνουν στις εξής δραστηριότητες:

-         Πόσος χρόνος περνάει από την στιγμή που αποφασίζει να ξεκινήσει την μελέτη μέχρι την ώρα του πραγματικά ξεκινάει; (βγάζει τα βιβλία από την τσάντα, ετοιμάζει όλα τα τετράδια και υλικό για να γράφει, αποφασίζει ποια θα είναι η σειρά των εργασιών)

-         Πόσο διαρκούν τα διαλείμματα; (όταν υπάρχει κάποια δυσκολία κατά την διάρκεια των εργασιών και ασχολείται με κάτι άλλο), ανάμεσα στα διάφορα μέρη τον μαθημάτων, όταν έχει την ανάγκη να πιει ή να φάει κάτι)

-         Πόση ώρα μπόρεσε να δουλέψει σε κάτι συγκεντρωμένο χωρίς να κάνει κάτι άλλο ενδιάμεσα;

-         Υπήρχανε ανεπιθύμητες διακοπές όπως τηλέφωνα, επισκέψεις που του κλέψανε χρόνο; Πόση διάρκεια είχαν αυτές;

-         Πόση ώρα είχε υπολογίσει για την κάθε εργασία και πόση ώρα κατανάλωσε πραγματικά;

Κάνοντας μία αξιολόγηση με τους γονείς στο τέλος της ημέρας, ανακαλύπτει ότι δουλεύοντας προγραμματισμένα και συστηματικά έχει κερδίσει χρόνο ελεύθερο για παιχνίδι  και την ικανοποίηση ότι για την επόμενη μέρα του σχολείου είναι πανέτοιμο και μάλιστα χωρίς  βοήθεια από τους γονείς.

Τέτοιου είδους ερωτήσεις και παρόμοιες βοηθάνε τα παιδιά να ανακαλύψουν μόνα τους που πήγε ο χρόνος. Συχνά  μπαίνουν στην διαδικασία να βγάζουν από μόνα τους τα δικά τους συμπεράσματα.

Αυτός ο δρόμος της «αυτοπαρατήρησης» μπορεί σε πολλές περιπτώσεις από μόνο του να βοηθήσει το παιδί στην απόκτηση μιας καλύτερης σχέσης με το χρόνο και ακόμα ίσως να αντικαταστήσει τα εξωτερικά βοηθήματα.